Mijn eerste keer, ik weet het nog goed, ik had mijn man per e-mail verteld van mijn gevoelens en hierin verwezen naar de huiselijke discipline site. Hij keurde het niet gelijk af, maar moest er even over nadenken. En na een tijdje zag ik hem wat lezen op de HD site. Hij wist echt niet goed wat hij ervan denken moest.
In de loop van die week begint hij me voorzichtig wat te commanderen en ik anticipeerde daarop door heel onderdanig te reageren zoals het hoort.
Het spel bouwde zich op. Soms gehoorzaamde ik zoals het hoorde en soms deed ik express heel ontdeugend en daagde hem een beetje uit.
Aan het eind van die week zijn we eindelijk alleen thuis. De kinderen waren de deur uit. Ik was express heel opstandig en deed precies niet wat hij zei. Maar helaas er gebeurt niks, hij speelde het spel niet mee die avond.
Om een uur of 11 wilde ik teleurgesteld naar bed gaan. Hij komt ook boven en ik plaagde hem nog wat. En ineens zei hij: "denk erom he dame je hebt de grens bijna wel bereikt".
Ik zei: "wat let je, niemand thuis, buren zijn weg. Dus!"
En voor ik het weet had hij me vast trok hij mij over de knie en begint op mijn billen te slaan.
Eerst zacht, en ik zei: "nou dat maakte ook geen indruk hoor". Toen wat harder, maar ik had nog steeds een lach op mijn gezicht.
Toen begon hij flink door te meppen, "Zo zei hij, zo is het wel genoeg, zal je het nooit meer doen en voortaan naar mij luisteren."
Ik zei: "nou dan moet je toch echt nog wel wat strenger zijn hoor", ik was nog niet overtuigd.
Dat was niet tegen een dove gezegd en toen kreeg ik er echt hard van langs.
Het gevoel wat toen vrijkwam :
Ik dacht au dat doet zeer, wil ik dit wel, ik ben niet wijs. , Aaauw ( maar nog steeds een lach om mijn mond, ik moet nu niet laten merken het doet zeer want dan stopt het ) Ik voelde mijn billen wel twee keer zo dik worden en ik dacht weer , wow wil ik dit wel. Als we hier mee door gaan, dan zal ik dit wel vaker gaan voelen. En net toen ik dacht woh ik verdraag dit niet meer, dit doet echt verrekt veel pijn, nu zijn ze wel drie keer zo dik als normaal stop alsjeblief ( ik zei het nog net niet, maar dacht het wel ) toen stopte hij. Hij wreef zachtjes over mijn billen. En zei: "zo zal je het nou nooit meer doen " Nee, zei ik "ik zal voortaan heel lief zijn." (jammer zei hij ???) Ik vleide me tegen hem aan. Wilde alleen nog maar knuffelen, ik voelde me helemaal opnieuw verliefd. Dit was wat ik zocht en ik viel intens gelukkig in zijn armen in slaap.
Ik heb de hele week erna nog fluitend door het huis gelopen. Wat voelde dat goed.
Ik leek net zo'n verliefde puber.
Heerlijk. Daarna is het nog wel een hele weg geweest om op het punt te komen waar we nu zijn. Maar ik ben blij dat ik destijds de stap genomen heb om voor mijn gevoelens uit te komen. Het heeft ons veel gebracht. Ons huwelijk is nu hechter en intiemer als dat het ooit geweest is. Ook Wim zou nu niet anders meer willen.
Onderwerp: mijn eerste spanking ervaring 
do feb 09, 2012 9:24 pm
Het was een beginnetje. Daarna heeft het nog wel wat voeten in de aarde gehad voordat hij het echt serieus nam en wij een relatie op basis van huiselijke discipline hadden. Met serieuze afspraken en straf bij het niet nakomen van de gemaakte afspraken. Maar dit was dus wel mijn eerste echte spanking ervaring.
