Naar aanleiding van wat er gisteren op de chat besproken werd:

Dames, hoe gaan jullie om met een domloze periode? En dan bedoel ik niet alleen het missen van de spankings maar vooral het missen van iemand die over je schouder kijkt. Ik persoonlijk merk dat het soms wel lastig kan zijn, en dat ik er moeite mee heb om mezelf tot bepaalde zaken te zetten, zoals bijvoorbeeld op tijd naar bed gaan.
Herkennen mensen dit en hoe gaan jullie hiermee om? En dominanten hebben jullie iets soortgelijks als je een tijdje geen subje hebt? Krijg je dan bv de neiging om meer dominant te doen tegen anderen:P.

Grtz

isis

Sinds ik een Dom heb, ben ik nooit echt dominantloos geweest, maar in de periode dat ik zwanger was en de ongeveer 8 maanden daarna moest ik er níks meer van hebben, dus feitelijk was ik toen ook wel soort van dominantloos. En ondanks dat ik er dus niks meer van moest hebben, heb ik het wel enorm gemist toen. Want ik wílde wel, maar ik wilde niet.. zeg maar.. Ik was dus vooral bezig met die strijd met mezelf voeren en dat was erg frustrerend.
Ik kan me er nu ook niks bij voorstellen hoe ik het zonder zou doen, het lijkt me vooral heel kaal en saai..

Ik ben ook wel eens een hele tijd Domloos geweest. Soms is dat erg moeilijk en soms valt het ook mee. hoe meer ik op fora en chats zat des te meer moeite had ik er wel mee. Je bent er dan emotioneel veel meer mee bezig en dan kan je er helemaal niets mee. Paradox is dat ik er nu heel veel mee kan er dan vaak geen zin in heb.
En als je kleine kinderen hebt is het sowieso moeilijker. Thuis kan het dan meestal niet en als je ergens heen moet dan heb je een oppas nodig.
Ik wilde toen ik net gescheiden was eigenlijk alleen een Dom die tegelijkertijd partner was. Toen dat niet lukte ging ik maar voor second best, een Mentor achtig iets. En ik moet zeggen dat dit toch ook wel wat had, al was de frequentie wat ;ager dan ik eigenlijk wilde. Maar nu de situatie veranderd is verlang ik toch ook wel eens terug naar de tijd dat we een hele avond achter elkaar met spanking en vooral de hele psychologische setting eromheen bezig waren.
Maar om terug te komen op je vraag isis. Ik denk dat je er het beste voor kunt zorgen dat je snel in je spanking behoefte voorziet!!!!

Grappig, na mijn scheiding heb ik juist geen behoefte om te spanking te delen met een partner, ik wil het juist liever delen nu met iemand die verder van me af staat.

Citaat:

Maar om terug te komen op je vraag isis. Ik denk dat je er het beste voor kunt zorgen dat je snel in je spanking behoefte voorziet!!!!

Ik denk dat je daar gelijk in hebt. Maar wel heeeeeel spannend om die stap te zetten na al die tijd!

Dankjewel Rein. Wat lief!

Ik merk zelf als ik een tijd subloos ben, merk ik dat ik inderdaad wel bij vanilla dames iets "dominanter" doe maar dan meer op een testerige manier en te kijken hoe er op gereageerd wordt (is het resultaat positief , dan komen de "grappige" opmerkingen betreft straf omhoog ). Dit alles uiteraard om te kijken/voelen of er wat slapende spankee-gevoelens naar boven kunnen komen .


Doe dit normaal ook maar dan steeds ietsje meer.

Ik leef samen met een vanilla die verwoordelijk wel dominant kan zijn in de vorm van preken en zeuren over dingen die ik niet goed doe of waar ik te lui in ben.. Ik mis in dit plaatje dan altijd een goeie spanking.. Want elke keer als hij preekt dan denk ik ach laat maar lekker zeuren en als hij mij dan zou spanken zou het beter binnenkomen bij mij..